สองตระกูลใหญ่ซึ่งเกียรติยศเสมอกัน
ณ เมืองเวโรนา อันเป็นฉากแห่งเรื่องนี้
ความแค้นเก่าแก่ ก่อให้เกิดโทสะใหม่
จนญาติวงศ์พงศา พากันนองเลือดทั้งสิ้น
จากเบื้องอุทรของสองตระกูลคู่แค้น
บุตราและบุตรีรักใคร่ ต้องวายปราณ
เรื่องของความรัก ที่ต้องจบลงด้วยความตาย
ต้องสังเวยด้วยความตาย สองตระกูลจึ่งสำนึก
การวิวาทเป็นเรื่องระหว่างนายและขี้ข้า
ข้าก็ว่างั้น
พวกมอนตาคิวมาแล้ว
สวัสดี
สวัสดีเจ้าค่ะ
วิวาทเถอะ ข้าหนุนหลังเอง
ใช่
ระวังหลัง
เจ้ากัดหัวแม่มือใส่เราหรือ
ข้ากัดหัวแม่มือของข้า
เจ้ากัดหัวแม่มือใส่เราหรือ
เปล่าขอรับ
ข้ามิได้กัดนิ้วใส่ท่าน
ข้ากัดหัวแม่มือของข้าต่างหาก
เปิดศึกเลยหรือไม่
เปิดศึกงั้นรึ เปล่า เปล่าเลย
ถ้าเจ้าวิวาท ข้าจะต่อกร
นายข้าศักดิ์ศรีทัดเทียม
ไม่ดีเท่า
ดีกว่าท่านด้วยซ้ำ
เจ้ามดเท็จ
ชักดาบ
ชักดาบ ถ้าเจ้าเป็นลูกผู้ชาย
เกรกอรี่ การต่อสู้ที่เลื่องชื่อของเจ้า
ฆ่าพวกคาปุเล็ตเลย
เจ้าพวกถ่อย วางดาบลงซะ
เจ้าทำอะไรของเจ้า
พรินซ์สั่งห้ามมิให้มีการวิวาท
ในถนนแห่งเวโรน่า
พวกคาปุเล็ตมาแล้ว
ทิบอลท์ญาติสนิทคาปุเล็ต
พวกไพร่ ยโส ชักดาบกันออกมาใย
หันมาเบนโวลิโอ ดูความตายของเจ้า
ข้าทำเพื่อความสงบ
เก็บดาบกันซะ
มิเช่นนั้นจะตายกันหมด
เก็บดาบเพื่อสันติงั้นรึ
ข้าเกลียดคำนี้
เช่นดังที่เกลียดนรก มอนตาคิว และตัวเจ้า
เพราะเจ้ามันขี้ขลาด
คาปุเล็ต
มอนตาคิว
ข้าจะฉีกเจ้าให้เป็นชิ้นๆ
เจ้ามันถ่อย
เอาดาบยาวมาให้ข้า
คาปุเล็ต
ไปที่จตุรัสตรงตลาด
คาปุเล็ต
ตามข้ามา ตามข้ามา
ฆ่าพวกถ่อยมอนตากิวให้หมด
ท่านลุงข้า
อะไร
ดาบข้า ดาบของข้า
ท่านไม่ควรแกว่งเท้าหาเสี้ยน
อย่ามารั้งข้าปล่อยข้าไป
มอนตาคิว
ฆ่าพวกถ่อยคาปุเล็ตให้หมด
พรินซ์มาแล้ว
พรินซ์มาแล้ว วางอาวุธลง
พรินซ์มาแล้ว
เจ้าพวกไพร่กำเริบ ศัตรูแห่งความสงบ
วางอาวุธจัญไรของเจ้าลงเดี๋ยวนี้
วางลงเร็ว
และนี่คือคำพิพากษาแห่งข้า
การวิวาทครั้งนี้เกิดจาก
การปั่นหัวยุยงของเฒ่าคาปุเล็ต
ไม่ ไม่นะ
และมอนตาคิว
สามคราแล้วที่พวกเจ้าก่อการวิวาท
ถ้าแม้นพวกเจ้าก่อการวิวาทอีกครั้ง
ชีวิตพวกเจ้าจะม้วยมรณ์ เพื่อคงไว้ซึ่งสันติ
ในครานี้ พวกเจ้าที่เหลือจงไปได้
ส่วนคาปุเล็ตเจ้าจงมากับข้า
ส่วนมอนตาคิว จงตามมาตอนบ่าย
อีกคราเดียว จะต้องมอดม้วย ทหารกลับวังได้
โรมิโออยู่ไหน เจ้าเห็นเขาไหม
ข้ายินดีนักที่เขาไม่อยู่ในการวิวาท
ท่านป้า ก่อนสุริยาส่องแสงฉาบทา
ทาบเหนือบัญชร
จิตใจว้าวุ่นขับข้าท่องไป
ณ ละเมาะแห่งดงมะเดื่อ
ยามย่ำรุ่งเห็นบุตรท่านป้า
ข้าเดินไปยังเขา เขาเห็นข้า
และหลบเร้นไปในคาคบไม้
มีผู้คนเห็นเขาเป็นเช่นนั้นหลายเพลา
เขามานั่นแล้ว
ขอร้องท่านจงถอยก่อน
ข้าจะถามไถ่ แม้นเขาเจรจา
ข้ายินดียิ่งนักถ้าเจ้าสามารถถามไถ่
ข้าจะรอฟังความ
ไปกันเถอะ คุณหญิง
อรุณสวัสดิ์พี่ชาย
ยังเช้าอยู่เหรอ
เพิ่งจะเก้านาฬิกา
เวลา
ช่างเนิ่นนานยามทุกข์
บิดาข้าใช่หรือไม่ที่หลีกเร้นไป
อืมม
ถูกแล้ว
ทุกข์อันใดทำให้โรมิโอหม่นเศร้า
เมื่อไม่มีสิ่งนั้น สิ่งที่ทำให้ทุกข์ข้าสั้นลง
แต่..โรมิโอ
ลาก่อน ญาติข้า
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นอีก
ไม่ต้องกล่าวอันใด
คงเหมือนดังทุกครั้ง
ใยเจ้าจึงใช้ความเกลียด มากกว่าความรัก
ใจเย็น ข้าไปด้วย
แต่มอนตาคิวถูกคาดโทษไว้เช่นเดียวกัน
เช่นเดียวกับข้า
และไม่ยากหรอก
สำหรับผู้เฒ่าอย่างเราที่จะรักษ์สันติ
ศักดิ์และเกียรติยศเสมอกัน
น่าเศร้าที่โกรธเคืองกันนานครัน
แต่ แต่ว่าท่านใต้เท้า
คำขอของข้านั่นเล่า
ข้าขอกล่าวซ้ำซึ่งคำที่เคยกล่าว
บุตรีของข้าเดียงสาต่อโลกา
นางยังไม่ผ่านฤดู 14 ด้วยซ้ำ
อีกสองฤดูค่อยเจรจา
นางจะสุกพร้อมเป็นเจ้าสาว
วัยเยาว์กว่านาง กำเนิดบุตรมากมาย
ชิงสุกก่อนห่ามจะทุกข์ตรม
ธรณีสูบกลืนความหวัง แต่นาง..
นางคือความหวังในโลกานี้
จงเกี้ยวนาง ปารีส ชนะใจนาง
ข้าอยากให้นางยินดีเหนือสิ่งใด
ปีเตอร์
คืนนี้ข้าจัดเลี้ยงตามประเพณีที่มี
เชิญแขกมากมายเหลือคณา
ล้วนสนิทเสน่หา
ท่ามกลางวงศา เชิญท่าน ข้ายินดียิ่ง
แม่นม ลูกสาวข้าอยู่ไหน
เรียกนางมาพบข้าที
แม่สาวน้อยเพียง 12 ชันษา
ข้าจะเรียกนาง สาวน้อยเอ๋ย
สาวน้อยอยู่ไหนกัน จูเลียต
อะไรกัน ใครเรียกหา
ท่านแม่ ท่านแม่ของคุณหนูให้หา
ท่านแม่ของคุณหนูให้หา
รีบเร่งเข้าเถอะ เร็วรี่
ท่านแม่ลูกอยู่นี่ เรียกหาด้วยเหตุใด
มีเรื่องครานี้
ไปก่อนสาวๆ เร็วเข้า
แม่นม
หลีกไปสักครู่ข้าจะคุยเรื่องลับกับลูก
แม่นม กลับมาเถอะ ข้านึกขึ้นได้
เจ้าคงรู้การณ์ดี
บุตรีข้าอยู่ในช่วงดรุณวัย
ข้าจำได้ว่าอายุนางกี่ชั่วโมง
นางยังไม่ 14
ข้านับ 14 จากฟันนาง
ตามประสาข้าเคยดรุณวัย
นางยังไม่ 14
อีกกี่เพลาจะแลมม่าสไลด์
หนึ่งปักษ์ วันคี่
คู่หรือคี่ ไม่ว่าวันไหนแห่งปี
ก่อนแลมม่า นางจะอายุ 14
ซูซานและนาง
พระเจ้ารับวิญญาณ อายุเท่ากัน
ซูซานอยู่กับพระเจ้า นางแสนประสริฐ
แต่อย่างที่กล่าว วันก่อนแลมม่า
คืนนั้น นางจะอายุครบ 14
ใช่แล้ววันวิวาห์ ข้าจำได้
ใต้เท้ากับท่าน อยู่ที่แมนทัว
ตอนนั้นข้าตรึกตรอง
นางจะสามารถยืนหยัดผู้เดียว
ตามถนนนั้นนางจะวิ่งเล่นเตาะแตะไปทั่ว
ก่อนที่จะวิ่งหกล้ม
ทันใดสามีข้าซึ่งอยู่กับพระเจ้าแล้ว ชายซึ่งสุขี
จับตัวเด็กน้อยไว้
ใช่ เขาจับเจ้าได้
หาได้มีใครเห็นเจ้าหกล้ม เจ้าจะเล่นซนแบบอื่น
เมื่อโตขึ้นจริงมั้ย จูล
แม่นม
ส่วนในวันหยุดของข้า
เจ้าตัวร้ายแสนน่ารักกล่าวว่าใช่
หยุดพูดเสียที ข้าปราถนาความสงบ
เจ้าค่ะ นายหญิง
เอาล่ะ จูเลียต
พระเจ้าทรงสร้างท่านอย่างบรรจง
จนงามเหนือกว่าหญิงใดในหล้า
และข้าจะอยู่เพื่อให้เห็นท่านได้วิวาห์
ข้าขออวยพร
วิวาห์ เรื่องนี้แหละที่ข้ากำลังจะเอ่ย
บอกแม่ซิ จูเลียต
ลูกปรารถนาอย่างไรในการวิวาห์
นั่นคือเกียรติที่ลูกมิอาจนิมิต
เกียรติหรือ ข้าคือแม่นมของคุณหนู
ข้ารู้ว่าท่านมีสติปัญญายิ่งนัก
จงคิดถึงการวิวาห์
หญิงสาวกว่าเจ้าในเวโรน่า
หญิงผู้สูงศักดิ์ล้วนเป็นมารดา
ข้านับดู ข้าเป็นมารดาเจ้า
ตอนอายุน้อยกว่าเจ้าเสียอีก
ใช่ ข้าจำได้
พูดตรงๆ ก็คือ
ปารีส ผู้องอาจ กล่าวขอความรักจากเจ้า
ชายหนุ่ม หญิงสาว นายหญิง ช่างเหมือนทุกที่ในโลกา
เขาคือชายหนุ่มแห่งบุปผา
คิมหันต์ในเวโรน่าไร้บุปผานั้น
บุปผาแห่งศรัทธา
ว่าอย่างไร รักชายนั้นได้หรือไม่
นายหญิง นายหญิง
แขกมากันแล้ว อาหารพร้อมแล้ว
ท่านจงสั่งการมาเถิดนายหญิง
เราจะตามไป
บอกมา เจ้าจะรักปารีสได้หรือไม่
ลูกจะดูเพื่อรัก แม้รักได้เพราะดูกัน
แต่ตาลูกนั้นจะไม่ดู
ให้เกินกว่าที่ท่านแม่จะเห็นชอบ
จูเลียต จงมาสำราญ
ท่านแม่ ลูกจะตาม
ไปเถอะ ค่ำคืนสำราญสู่ทิวาหรรษา
ขอหน้ากากเพื่อให้ข้าได้ใส่อำพราง
เครื่องอำพรางเพื่ออำพราง
ข้าจะสนไปใย สายตาใคร่รู้ลอบมองความผิด
แมลงปีกแข็งจะส่องแสงเรื่อแทนข้า
ท่านกล่าวขออภัยด้วยเหตุนี้หรือ
หรือควรล่วงล้ำโดยไม่ขออภัย
สายเกินการณ์ที่จะพล่ามกล่าวแล้ว
ให้พวกเขาวัดเราด้วยใจเถิด
และพวกเราจะวัดใจพวกเขา
มาเถอะ เคาะและเข้าไป ในไม่ช้านี้
ทุกคนมาช่วยกันลากเขาไปกันเถิด
เราตั้งใจดีในการไปร่วมโดยหน้ากาก
แต่หาสมควรไม่
ด้วยเหตุใด
เมื่อคืนนี้ข้าฝัน
ข้านั้นก็ฝัน
เจ้าฝันว่าอย่างไร
ข้าฝันว่าฝันมักลวง
แต่ทว่าเรานอนฝันมักเห็นสิ่งเป็นจริงแท้
งั้นข้าฝันถึงราชินีแมบ อยู่กับเจ้า
ราชินีแมบ ใครกัน
นางก็คือ หมอตำแยของพราย
นางมาในร่างที่..
ไม่ใหญ่เกินกว่าหินโมรา
บนนิ้วชี้ของเทศมนตรี
เลือนหายในละอองควันหมอก
เข้าไปในนาสิกยามหลับไหล
ขี่ล้อรถลากทำด้วยไม้ปั่นฝ้ายลำแสนยาว
และเบาะคลุมของปีกของเจ้าตั้กแตนนั้น
รอยลากของนางเล็กกว่าใยแมงมุม
และเชือกลากสะท้อนกับน้ำกระทบแสงจันทร์
เธอเฆี่ยน เฆี่ยน
จิ้งหรีดน้อยแหลกสลาย ถึงจุดอวสาน
และในที่นี้
ที่เธอย่างเหยาะคืนแล้วคืนเล่า
ผ่านคนึงของคู่รัก และพวกเขาเกิดนิมิตรัก
ถึงริมฝีปากนาง ซึ่งจุมพิตไซร้ในฝัน
ด้วยแมบที่โกรธเกี้ยว เกิดเป็นแผลพุพอง
เพราะลมหายใจนั้นมี
เนื้อแสนโอชะยิ่ง
และบางครานางมาในร่างสุกร
จี้เขี่ยนาสิกบาทหลวงขณะหลับ
และกำลังฝันถึงสาวงามของเขาอีกคน เอเมน
เอเมน
บางครา นางขับผ่านข้ามคอทหารหาญ
และในฝันนั้น
เขาได้เชือดคอศัตรูจนหมดลม
แอมบุสคาโด ดาบสเปน กลองในหูเขา
บัดนั้นเขาเริ่มตื่นขึ้นมา
และตื่นตระหนกตกใจ
และหลับใหลอีก
นี่แหละคือแมบ
คือเชือกแผงคอม้าในยามค่ำคืน
และล่อลวงพวกพรายให้หลงใหลในผมโสมม
ซึ่งเคยได้สะสางในคราชะตาพลิกผัน
นางคือแม่มด เมื่อเห็นหญิงสาวนอนหงาย
นางขึ้นกดทับและทำให้พวกนางยอมจำนน
ให้ผู้หญิงเหล่านั้นตั้งครรภ์กันทั่ว
นี่แหละเธอ
นี่แหละคือเธอ
นี่แหละ...คือเธอ
พอเถอะเมอร์คิวซิโอ พอเถอะ
ท่านพูดจาหาสาระไม่
จริง
จริง ข้าพูดถึงฝัน
ข้าเห็นเด็กที่กำเนิดไร้ค่า
ไร้เหตุผลเป็นเพียงจินตนาการ
ที่แสนบางเบาเสียยิ่งกว่าสสาร
ไม่มั่นคงยิ่งกว่าลมพัด
แม้แต่ก้นทะเลเยือกทิศอุดร
โกรธเกรี้ยวพัดพาสรรพสิ่ง
แล้วแปรเป็นหยดน้ำค้างทางทักษิน
ลมปากท่านพัดพาเราเตลิดไปไกลยิ่ง
ตีกลอง เร่งเถิดสหาย
โรมิโอ เราจะไปถึงงานสายนะ
ข้าวิตกว่าเร็วไป
ใจข้าเกิดกังวล
จะมีผลร้ายแฝงอยู่ในเหล่าดารา
จักประเดิมชะตา
ที่น่าหวาดกลัวยิ่งในคืนหรรษา
ในที่สุดถึงกาลอวสานของชีวี
ในทรวงอกข้า
มรณะแรงกล้าและกาลี
แต่พระเป็นเจ้าที่ทรงนำทางไปข้างหน้า
ช่วยอำนวยชัย
เชิญเข้าเคหาอันต่ำต้อยของข้า เชิญ
เฮเลน่าที่น่าเสน่หา หลานรักของลุง
เชิญทุกท่าน จงสำราญทุกๆ ท่าน
สนุกกันเต็มที่ สาวๆ รื่นเริงๆ
เชิญเลยทุกท่าน
ข้านั้นก็เคยสวมหน้ากากเช่นนี้มาก่อน
และกระซิบคำหวานใส่หูดรุณีสวยสดทั้งหลาย
เชิญเลย ยินดีต้อนรับทุกท่าน
นางเปล่งประกายราวแสงโคมเจิดจ้า
ราวกับแสงดาวกระพริบในยามค่ำคืน
ราวอัญมณีอันหาค่ามิได้
ช่างงามเหนือคำบรรยาย พระเจ้าทรงเมตตา
จึงส่งนางผู้งามเจิดจ้าลงมายังโลกา
โสภาเหนือกว่าหญิงใดที่รายรอบ
เคยรักแน่หรือใจข้า
เถียงเถิดตาเอ๋ย
เพราะไม่เคยเห็นหญิงที่งามจริงจนคืนนี้
เสียงนั่นเป็นพวกมอนตาคิว
ท่านลุง นี่มอนตาคิวคู่แค้นเรา
พวกสันดานกล้าเหยียบย่ำถึงถิ่น
มันมาหยามหยาบเรายิ่งนัก
หนุ่มน้อยโรมิโอรึ
พวกขี้ข้ากล้าดีแม้อำพรางด้วยหน้ากากนั้น
คิดว่าจะปกปิดความหยาบช้า
สะกดใจไว้อย่าไปกวนเขา
ร่ำรือกันในเวโรน่า
ว่าเขาเป็นหนุ่มอุตสาหะ
ข้ายอมเสียทั้งนคร
แต่ไม่ยอมให้เกิดกลียุคในบ้านข้า
จงอดทนไว้ อย่าไปสนใจเขา
เต้น มอเรสก้า
ทำไมล่ะท่านลุง ขายหน้ายิ่งนัก
ไปซะ
เจ้ามันเด็กสะเออะนัก
จะก่อการวิวาทในหมู่แขกข้ารึ
ข้าเป็นนายที่นี่ มิใช่เจ้า
แต่ข้าจะไม่ทนมัน
แต่เจ้าต้องทน ข้าสั่งให้เจ้าทน
เข้าใจหรือไม่
ใช่แล้ว ที่รัก
เจ้าคือเจ้าชาย
ข้าช่วยเจ้าเอง
เงียบฤาจักขายหน้า
ลีโอนาร์โด ขับร้องเถิด
ลีโอนาร์โด ข้าขอวอน ร้องเถิด
แม้ข้าล่วงล้ำ ณ สถานวโรดม
ด้วยหัตถ์ไร้ค่า
บาปนั้นหาร้ายไม่
ริมฝีปาก ข้านั้นเหมือนผู้แสวงบุญ
คอยแก้เหตุร้าย ด้วยรอยจุมพิต..แผ่ว
ท่าอุบาสก หัตถาท่านสิแสนผิด
อุทิศในกิจธุระที่ควรจึงดี
หัตถ์แห่งผู้แสวงบุญ นั้นจับจึงควร
มือประนมมนัสการจึงถูกกิจแท้
มือข้าประนมพร้อม รอยจุมพิตมิได้หรือ
อุบาสก โอษฐ์ควรใช้อ้อนวอนเทวา
ขอ..แม่หญิง
อนุญาตให้โอษฐ์ข้าที่พร่ำวอน
ขอให้ศรัทธา จงบังเกิด
อย่าให้สิ้นหวังเลย
ข้ามิได้สั่นไหว
แม้รับพรประสาทมา
จงอย่าเบี่ยง
ขณะข้ารับพรจากตะละแม่
จากโอษฐ์ข้าขอโอษฐ์นาง
ล้างบาปให้เถิด
งั้นบาปก็ย้อนติดริมฝีปากข้า
บาปจากโอษฐ์ข้า
รุกล้ำหวานฉ่ำอย่าบอกใคร
ขอบาปข้าคืนอีกเถิด
จูเลียต
คุณหนูจูเลียต
แม่นม
คุณแม่ให้หาโดยด่วนเจ้าค่ะ
เร็วเถิด เร็วเข้า
แม่ของนางคือใคร
ลืมซะพ่อหนุ่ม
แม่นางคือนายของบ้าน
มีชาติตระกูล ฉลาด มีศีลธรรม
ข้าเลี้ยงบุตรีของนางเอง
ข้าจะบอกให้ ชายใดหมายปองเธอ
จะต้องผิดหวัง
เธอคือคาปุเล็ตหรือ
พระเป็นเจ้า
ชีวิตข้าถูกกั้นด้วยความแค้น
อะไรกัน สาวๆ ของฉัน
จะร่ำลากันแล้วรึ
ตอนนี้ช่าง ตายล่ะกลางราตรีมาเยือน
แต่ยังหัวค่ำอยู่มิใส่ใจ
สาวน้อยแสนหวาน จูเลียต
มานี่แม่นม
เขาเป็นใครหรือ
เคานท์ปารีส
ไม่ใช่ คนที่อยู่ตรงนั้นต่างหาก
ข้าไม่รู้
ไปถามนามเขา
โรมิโอ พวกบ้านมอนตาคิว
อะไรนะ
เขาชื่อโรมิโอ พวกมอนตาคิว
บุตรคนเดียวของมหาศัตรูเรา
เมื่อเสน่หากำเนิดขึ้นจากความชัง
แรกพบมิได้เฉลียว บัดนี้สายไปแล้ว
ความรักก่อความทุกข์ตรมมหันต์
เมื่อเราสมัครฤดีรักศัตรู
จูเลียต
คุณหนูจูเลียต
โรมิโอ
จูเลียต
โรมิโอ
คุณหนูจูเลียต
จูเลียต
โรมิโอ
1 2 3
- โรมิโอ - โรมิโอ
เขาเฉียบแหลม
แท่นบรรทมคงส่งเสียงเพรียกหาเขา
เขาจะข้ามกำแพงเก็บผลไม้
กล่าวเถอะเมอร์คิวซิโอ
โรมิโอ
โรมิโอ คลั่งรัก
พ่อนักรัก
โรมิโอ
หาได้ยินไม่ หาฟังกันไม่ ไม่ขยับกาย
ลิงตนนี้ม้วยแล้ว
เจ้าสะกิดแผลเป็นหากระเทือนไม่
โรมิโอ มิเป็นไร
แต่เดี๋ยว
นั่นแสงจากช่องแกลใช่มั้ย
นั่นแม่หญิงของข้า
ยอดชู้ของข้า
นางนั้นคือยอดขวัญ
เธอกล่าว เธอยังไม่ได้กล่าวอันใดนี่นา
ดวงตาเธอสื่อความ ข้าจะตอบถ้อย
ข้าช่างตีขลุม
นางยังมิได้กล่าวถ้อยกับข้า
ดวงดาวสองดวงที่งดงามที่สุดในสวรรค์
ตกจากฟากฟ้ามาสถิตที่ดวงตาของนาง
กระพริบวับวาวราวกับแสงเจิดจ้า
นางเอียงปรางคลาไคลอยู่กับหัตถ์น้อย
ข้าอยากเป็นถุงมือบนมือนาง
จะได้สัมผัสปรางนั้น
โธ่ เรา
นางกล่าว
กล่าวอีกเถิดแม่เทพธิดา
โอ้ โรมิโอ โรมิโอ
ใยท่านจึงเป็นโรมิโอ
ตัดขาดจากบิดา เปลี่ยนนามท่านเถิด
หรือถ้าทำไม่ได้ เพียงปฏิญาณรัก
แล้วข้าจะเลิกเป็นคาปุเล็ต
จะฟังนางต่อ
หรือจะเฉลยวาจา
นามท่านเท่านั้นที่เป็นคู่อริ
ท่านเป็นตัวท่าน หาใช่มอนตาคิวไม่
อะไรล่ะมอนตาคิว
ไม่ใช่ทั้งมือ หรือเท้า หรือแขน หรือหน้า
หรืออวัยวะอื่นใดที่เป็นของบุรุษ
ใช้นามอื่นมิเป็นไร
นามนั้นสำคัญหรือ
ที่เราเรียกกุหลาบนั้น
แม้จะเรียกเป็นอื่นก็ยังหอม
โรมิโอก็เช่นกัน แม้นามท่านมิใช่โรมิโอ
ท่านก็ยังงามสมชาย
โดยมิต้องใช้นามนั้น
โรมิโอ ทิ้งนามนั้นเถิด
และแทนนามซึ่งมิใช่ตัวท่านนั้น
รับข้าไปทั้งกายา
ข้าขอรับตามวาที
เรียกข้ายอดชู้ แล้วข้าจะทิ้งนามทั้งปวง
ข้าจะไม่เป็นโรมิโออีกต่อไป
ท่านเป็นใครกัน จึงกล้ารุกล้ำเคหะยามราตรี
โดยนามนั้น ข้าหาได้อยากบอกกล่าวไม่
พระเจ้าทราบดีว่าข้าเกลียดชื่อข้า
ด้วยนามนี้คือศัตรูนาง
แม้นเขียนอักษร ข้าจะถอนถ้อย
หูข้ายังไม่ดื่มด่ำถ้อยคำใด
จากลิ้นช่างเจรจา
แต่ข้าจำเสียงได้
ท่านคือโรมิโอ มอนตาคิวใช่หรือไม่
มิใช่หรอกเทพธิดา หากเจ้าไม่ชอบมัน
ท่านมานี่อย่างไรด้วยเหตุใดจงบอก
กำแพงแสนสูงข้ามลำเค็ญ
ที่นี่จะกลายเป็นที่ตายของท่าน
ถ้าหากว่าญาติของข้ามาพบ
ด้วยปีกแห่งรัก
หอบข้าข้ามกำแพงมา
รั้วศิลาหากั้นรักได้ไม่
สิ่งใดรักอาจทำ รักทะนงย่อมทำได้
แม้ญาติคนใดของเจ้าหรือจะห้ามข้า
ถ้าพวกเขาเห็นท่านคงพิฆาต
ราตรีอำพรางข้าจากตาเขา
ถ้านางรับรักข้า
แม้พบใครข้าก็ไม่หวั่น
ชีวิตม้วยเพราะเขาชัง
ดีกว่ายืนยาวแต่ไร้รักยาใจ
ท่านรักข้าหรือ
ข้ารู้ท่านจะตอบรัก และข้าคงเชื่อ
แต่ถ้าท่านสาบาน
อาจผิดคำ
กลายเป็นคู่รักร้างให้ใครขัน
โรมิโอ ยอดชาย
ถ้าท่านรักข้า จงแถลงอย่างซื่อสัตย์เถิด
หรือแม้ท่านตรึกว่าข้าหัวใจเร็ว
ข้าจะลี้และหนีหน้าไปและข้าจะ....
มิกล่าวอันใด แต่โลกานี้รู้ดี
ข้าต้องเสน่ห์มอนตาคิว
ท่านอาจคิดว่าข้าประพฤติมิชอบ
มิได้
เชื่อข้าเถิดยอดชาย ข้าจะพิสูจน์ว่า
เป็นจริงเสียยิ่งกว่าความเฉียบแหลมใดๆ
ข้านั้นแปลกไป
ข้าต้องขอสารภาพ
นั่นคือสิ่งที่วูบไหว
ในหัวใจข้าคือเสน่หา
ข้าต้อง ขออภัย
ข้าเปิดเผยความรักอย่างโจ่งแจ้ง
แต่ความมืดมิดราวหน้ากากบังหน้า
แม่หญิง ข้าขอสาบานรักต่อจันทรา
อย่าสาบานต่อจันทร์
จันทราบ่เที่ยงตรง
ทุกเดือนย้ายวงโคจรไปมา
เช่น รักท่านที่อาจโลเลไปเช่นนั้น
ให้สาบานกับสิ่งใด
มิต้องสาบาน
หรือถ้าสาบาน
ก็จงสาบานด้วยตัวท่านเถิด
เพราะข้าถือว่าท่านเป็นเทวะ
ข้าเชื่อท่าน
ข้ารักเจ้าสุดสวาท ข้าสาบาน
โอ จูเลียต
ข้าขอลา
รักดั่งดอกไม้แย้มในคิมหันต์
แต่จะเบิกบานขึ้นคราหน้าที่เจอกัน
ราตรีสวัสดิ์ๆ
จงพักความหวานนี้ไว้ในใจท่าน
เช่นเดียวกับในทรวงข้า
จะด่วนไปใยพี่ยังหวังคลอเคลีย
คลอเคลียเท่าไหร่กันที่ท่านหวัง
แลกความรักข้าด้วยความรักเจ้า
ข้าให้ท่านก่อนที่ท่านจะขอเสียอีก
แต่ยินดีที่จะให้อีก
เจ้าจะมิไป
ด้วยเหตุผลคือรักหรือ
ข้าจากไปเพื่อมอบให้ท่านอีก
สิ่งที่ข้ามอบให้คือสิ่งที่ข้ามี
หัวใจข้ากว้างใหญ่ดุจทะเลลึก
ความรักข้าลึกซึ้ง
ยิ่งมอบให้ท่านเท่าไหร่
ความรักข้ายิ่งยาวนานชั่วกาล
จูเลียต
แม่นม
มอนตาคิวที่รัก จงกล่าวจริง
คุณหนู
จงรอซักพัก ข้าจะกลับมาอีก
คุณหนูจูเลียต
ราตรี ราตรีแห่งรัก
ข้าหวาดกลัวว่าราตรีนี้
จะเป็นเพียงความฝัน
ช่างหวานล้ำเกินกว่าจะเป็นความจริง
สามคำโรมิโอ แล้วข้าจะขอลา
ถ้าความรักของท่านมีเกียรติ
ถ้าตั้งใจวิวาห์ พรุ่งนี้ส่งข่าวมา
ข้าส่งบ่าวไปหา
นัดที่และวันเหมาะทำการวิวาห์
แล้วชีวีข้าจะวางแทบบาท
ข้าจะตามสามีข้าไปทุกหน
คุณหนู
ข้ามาแล้ว
แต่ถ้าท่านไม่ตั้งใจ ข้าขอให้ท่าน..
คุณหนูจูเลียต
ข้าไปเดี๋ยวนี้แล้ว
จงจากไปทิ้งข้าไว้ให้โศกศัลย์
พรุ่งนี้ข้าจะส่งข่าว
รับวิญญาข้าไปเถิด
ราตรีสวัสดิ์พันหน
โรมิโอ
พรุ่งนี้เวลาใดจะส่งคนไป
เวลาเก้านาฬิกา
ข้าส่งข่าว
พรุ่งนี้นานราวยี่สิบปี
โรมิโอ
ข้าลืมไปว่าเรียกท่านด้วยเหตุใด
ข้าจะรอจนกว่าเจ้าจะได้
ข้าลืมแน่ หากท่านมัวยืนจดจ้อง
เพราะข้าชอบการอยู่กับท่าน
ข้าก็ยังอยู่
เพื่อให้เจ้าลืมเลือน
ลืมเลือนทุกสิ่งนอกจากสองเรา
ราตรีสวัสดิ์
การจากช่างเศร้าแสนหวาน
ข้าอยากกล่าวอำลาจนถึงพรุ่งนี้
หลวงพ่อลอเรนซ์
เหตุใดแวะมากล่าวทักทายแต่รุ่ง
อรุณสวัสดิ์หลวงพ่อ
ลูกชาย ศีรษะเจ้าป่วยเป็นไรฤา
จึงจากที่นอนไคลคลามาแต่เช้า
แต่ย่ำรุ่งเช่นนี้ข้าขอทำนาย
ว่าเจ้านอนกระสับกระส่าย
หรือถ้ามิใช่ ข้าคงทายถูกว่า
โรมิโอคงยังมิได้นิทรา
หลวงพ่อเดาถูก แต่ข้าสำราญใจ
พระเจ้าช่วย เจ้าอยู่กับโรซาไลน์หรือ
โรซาไลน์หรือหลวงพ่อ ผู้เปรื่องปราด ไม่หรอก
ข้าลืมความทุกข์จากนามนั้นแล้ว
เจ้าแน่ใจหรือ
งั้นเจ้าไปหนใดมา
ข้าจะบอกก่อนหลวงพ่อถาม
ข้าไปกินเลี้ยงกับศัตรูใหญ่
และต้องบาดเจ็บหนักกลับมา
ช้าก่อน และแถลงความให้แจ้ง
สารภาพเคลือบแคลงรับยากซึ่งอภัย
หัวใจข้า ติดบ่วงรักสุดเสน่หา
ที่บุตรีของเศรษฐีคาปุเล็ต
ข้าหลงรักนาง นางมีใจตอบข้า
หัวใจผสาน เราหมายถึงวิวาห์แนบแน่น
เมื่อไหร่ ที่ไหน อย่างไร
ที่เราเกี้ยวพาและแลกสาบาน
ข้าจะบอกท่าน
แต่ได้โปรด
วิวาห์ให้เราในวันนี้เถิด
เซนต์ฟรานซิสทรงโปรด
โรซาไลน์มิใช่หรือที่เจ้าปักใจ
ใยเปลี่ยนใจเร็ว
อย่าเย้ยข้าเลยหลวงพ่อ
ชายหนุ่มรักเพียงลมปากมิได้แน่แท้ที่หัวใจ
ฟังข้าหลวงพ่อ
มาเรียทรงโปรด
เจ้าเคยคร่ำครวญหนักหนาถึงโรซาไลน์ว่าเป็นดวงใจ
เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
หญิงสาวคงต่างหัวใจสลาย
เมื่อบุรุษไร้ซึ่งความมั่นคง
ท่านเคยห้ามมิให้ข้ารักโรซาไลน์
ข้าให้รักมิใช่ให้หลง
ใช่นี่คือรัก และเผาผลาญข้าในรักนั้น
หลุมศพนี้อาจร้างไปนาน
ถ้าสองสกุลคืนดีกัน
มาเถอะเจ้าคนโลเล
มากับข้า
ข้าสนับสนุนสิ่งที่หวังและตั้งใจ
หลวงพ่อ
การวิวาห์อาจทำให้สุขบังเกิด
ความรักอาจทำให้สองตระกูลสมานฉันท์
งั้นเร่งเถิด
เพราะข้าจิตร้อนครัน
ช้าและมีสติไว้
รีบนักมักล้มลุก
เจ้าโรมิโอไปอยู่หนใดกัน
มิได้กลับบ้านรึ
เขามิได้กลับบ้านรึ
ใคร
โรมิโอ
ไม่ได้กลับเลย ข้าได้พูดกับบ่าวเขา
ที่ทิบอลท์ ญาติของตาเฒ่าคาปุเล็ต
ส่งสารไปบ้านของบิดาเขา
จดหมายท้ารึ พระเจ้า
โรมิโอจะรับคำท้า
ใครร่างคำท้าย่อมต้องการผู้รับ
เขาย่อมตอบรับผู้ที่เหมาะสมต่อกร
เขากล้ามาก
โรมิโอเอ๋ย เขาตายแน่
ถูกแทงด้วยตาดำขลับของสตรี
ถูกยิงหูทะลุด้วยเพลงรัก
หัวใจทะลุด้วยศรรักปักอกของกามเทพ
เขาจะรับมือทิบอลท์ยังไงไหว
ทำไม ทิบอลท์เก่งแค่ไหน
ยิ่งกว่าพญาแมวข้าจะบอกให้
สวัสดีเจ้าทั้งสอง
เราควรจะรำคาญ เจ้าแมลงประหลาดพวกนี้นะ
การทักทายแบบฝรั่งเศสแด่หนุ่มเจ้าชู้
เพื่อนได้ลงเราเสียยิ่งนักเมื่อคืนนี้
ข้าไปลวงอันใดแก่เจ้า
หนีไงท่าน หนีหาย
ท่านไม่เห็นรึไร
ขออภัยเมอร์คิวซิโอ
ข้าหลีกไปทำภารกิจใหญ่
ใครตกอยู่ฐานะอย่างข้า ย่อมหย่อนมารยาท
ฟังดูเข้าสิเบนโวลิโอ สติข้าถอย
สติของเจ้าเฉียบคมกว่าใคร
แข็งแกร่งเย็นชาที่สุด
มิดีกว่าการร่ำร้องเพรียกหารักหรือ
ท่านกลับมาหรรษากับเพื่อน โรมิโอมาแล้ว
ท่านเป็นเหมือนเดิมแล้ว
เป็นอย่างที่ท่านเคยเป็น
ด้วยแรงขับดันแห่งรัก ราวกับพลังธรรมชาติ
ที่วิ่งขึ้นลงเร้นให้หัวใจว่างโหวง
หยุดเถิด
เจ้าหยุดข้าจากเรื่องรำพัน เมื่อข้าสำราญรึ
เรื่องสำราญเจ้ามิรู้จบ
ไม่ๆๆ เจ้าถูกลวง
ข้าเล่าเรื่องใกล้อวสานเต็มที
แต่ข้ามิอยากต่อความวิวาทะให้เยิ่นเย้อ
ดูสิ่งเจริญตา
ดูช่างงดงามแท้
เยื้องย่าง
เยื้องย่างๆ
สองๆ เสื้อและกางเกง
ปีเตอร์
พัดฉัน ปีเตอร์
ดีมากปีเตอร์ อำพรางใบหน้าไว้
ด้วยพัดนั้นงดงามกว่าทั้งสอง
อรุณสวัสดิ์ท่านสุภาพบุรุษ
อรุณไม่สวัสดิ์ท่านสุภาพสตรี
ยังอรุณอยู่หรือไม่
ข้าเกรงว่าจะมิใช่แล้ว
ด้วยเงื้อมแดดให้นาฬิกาทราย ชี้ว่านี่เที่ยงวันแล้ว
ตามแต่เถิด ท่านเป็นใคร
สุภาพสตรี พระเจ้าได้สร้างข้าขึ้นมา
ขอกล่าวว่าเจ้าพูดได้ดี
ยกเจ้าเป็นหน้าที่พระเจ้ารึ
สุภาพบุรุษทั้งหลาย
ผู้ใดทราบว่าหนุ่มน้อยโรมิโอยู่ที่ใด
โรมิโอ โรมิโอ
ข้าคือเจ้าของนามนั้นเอง มิมีผิดพลาด
ถ้าเช่นนั้นก็ดี
ข้าอยากสนทนากับเจ้าตามลำพัง
นางจะทำให้โรมิโอขึ้นสวรรค์
งามเมือง งามเมือง
งามเมือง
พวกจิตโสมม
จับเอาไว้เลย
กระต่ายแก่ตัวหนึ่ง
และกระต่ายแก่ตัวหนึ่ง
เป็นเนื้อที่รสเลิศเหลือเกิน
แต่กระต่ายที่แก่เกิน
เหนียวไปหน่อยเมื่อเคี้ยวกิน
เมื่อมันแก่มันก็คล้ายอาจม
ลาก่อนท่านแม่เฒ่า
พวกปากเปราะ
ข้าไม่ใช่แม่หญิงที่เจ้าเกี้ยวพา
ข้ามิใช่คู่ตุนาหงัน
เจ้าพวกจิตโสมม
จิตโสมม โสมม
พระเจ้าช่วย
ท่านเป็นคนอย่างไรกัน
จึงเต็มไปด้วยสหายร้ายกาจเช่นนี้
สุภาพบุรุษ แม่นม ความรักนั้นพาโอษฐ์ไป
พูดในหนึ่งนาที
ได้มากกว่าพูดทั้งเดือน
ถ้าหากพูดสิ่งใดร้ายต่อเขา
จักจัดการให้สิ้นข้าร้ายกาจได้ยิ่งกว่ามาก
และข้าจัดการมานักข้าจักมิสามารถหาผู้กล้า
เจ้าจะต้องรับผลและทุกข์ตรมทุกครา
หากใช้ข้าเพื่อความสำราญ
เจ้าเด็กถ่อย
พระเจ้าทรงโปรด
จงสำนึก
คุณหนูข้าไหว้วานให้ข้ามาถามไถ่ท่าน
เพื่อขอคำตอบ
ข้าจะเก็บคำ
แต่ข้าขอบอก
ถ้าท่านจูงจูเลียตเข้ารกเข้าพงล่ะก็
แม่นม
จะเป็นความประพฤติที่ชั่วช้ามาก
คุณหนูเธอยังเยาว์
ถ้าหากท่านประพฤติตนไม่ซื่อต่อเธอ
สิ่งนั้นจะร้ายกาจต่อหญิง
และจะไม่มีการเจรจาต่อไป
แม่นม นำข่าวข้าไปส่งแด่คุณหนู
ข้าขอประกาศต่อหน้า
บอกนางด้วยว่า
ให้ไปล้างบาปตอนบ่ายนี้
ให้นางมุ่งไปที่โบสถ์ของหลวงพ่อลอเรนซ์
เพื่อล้างบาปและวิวาห์
นี่คือสินจ้าง
ไม่ ไม่เจ้าค่ะ ข้ามิต้องการ
รับเถอะ ข้าขอยืนกราน
ไม่
ท่านคะ คุณหนูคือสตรีประเสริฐ
พระเจ้า ตอนที่นางยังเป็นเด็กน้อย
ลาก่อน
ชายมีชาติตระกูล
นามปารีส มาเกี้ยวพาเพื่อวิวาห์
ข้าโกรธที่นางไม่ใส่ใจทั้งที่ปารีสเพียบพร้อม
แม่นม นำข่าวไปส่งคุณหนู
สักพันครั้ง
นาฬิกาตีเก้าตอนส่งแม่นมไป
นางสัญญาว่าจะกลับมาในครึ่งชั่วโมง
นางอาจจะไม่พบเขา
คงไม่ใช่
ช้าจริงๆ
ผู้ส่งสารรักควรรีบเร่ง
ถ้าหากนางปรารถนาจะแวะที่ใดล่ะ
อารมณ์นางแปรเปลี่ยนราวลูกบอล
แม่เฒ่า ชักช้าราวผู้ม้วย
อุ้ยอ้าย ชักช้า ตัวหนัก
ซีดราวตะกั่ว
พระเจ้า เธอมาแล้ว
แม่นมจ๋า ว่าไง
พระเจ้า เหตุใดท่านดูเศร้า
แม้ข่าวจะเศร้า
จงกล่าวอย่างหรรษา
ให้เขาหลบไป
ปีเตอร์ ไปเฝ้าประตู
ไปสิ
ท่านพบเขารึไม่
ข้าเหนื่อยนัก
ขอพักซักครู่
กระดูกข้ายอก
นมจ๋าๆ
นมที่แสนดี
บอกข้า ยอดรักข้ากล่าวเช่นใด
ยอดรักท่านกล่าวเยี่ยงชายที่ซื่อสัตย์
มารยาทและจิตใจงาม
รูปงาม และรับประกันว่าเขาเป็นคนดี
มารดาคุณหนูล่ะ
มารดาข้าหรือ
นางก็อยู่ข้างในสิจะอยู่ไหน
ท่านตอบอะไรเช่นนี้
ยอดรักท่านกล่าวเยี่ยงชายซื่อสัตย์
มารดาคุณหนูล่ะ
พระเจ้าช่วย ใจร้อนจริง
ข้าเดินเหนื่อยแทบตาย
ไม่เห็นใจกระดูกที่ปวดของข้าหรือ
คราวหน้าเดินส่งสารเองเถอะ
อิดเอื้อนจริงหนา
บอกมาว่าโรมิโอพูดอย่างไร
ท่านต้องไปล้างบาปตอนบ่ายหรือเปล่า
ไปสิ
เช่นนั้นคุณหนูจงไปที่กุฏิคุณพ่อลอเรนซ์
มีสามีคอยรับคุณหนูเป็นภรรยา
ดูสิสองปรางแดงเรื่อมีเลือดฝาด
สองแก้มจะเปล่งปลั่งเมื่อได้รับข่าวดี
จงไปที่โบสถ์เถิด
ข้าจะทานเย็น
นมแสนดี ลาก่อน
ยิ้มเบิกบานด้วยสวรรค์เห็นรำไร
จากนี้ไปความหม่นหมองเศร้าจะคลายคลา
สาธุ
จงมาเถอะความเศร้า
เจ้าไม่อาจพิชิตความยินดีข้าได้
อีกไม่นานข้าจะได้เห็นนางยอดขวัญ
แค้นจะถึงจุดจบในวันนี้
การพิชิตความคุมแค้น
ดั่งเช่นไฟและอำนาจ
ทำได้ด้วยรอยจุมพิต
น้ำผึ้งแสนหวาน
ความเกลียดในความหวาน
อันเลิศรส
เลิศรส
และรสชาตินั้นทำให้รู้สึก
ปรารถนา
เช่นนั้นรักอย่างรู้ถ่อมตน
ถนอมรักได้นาน
แม่หญิงมาแล้ว
เท้านางที่ย่างเหยียบมิมีวันสลายไป
จูเลียต
พระเป็นเจ้าข้าขอสารภาพบาป
โรมิโอ จะขอบคุณเจ้า เราทั้งคู่
จูเลียต
ถ้าความสุขข้าวัดได้คงเปี่ยมล้น
ตัวเจ้าทำให้สุขมากขึ้น
อากาศหวานเมื่อเจ้าหายใจออกมา
ยาจกหานับสิ่งใดเป็นไม่
ความรักแท้ของข้าเต็มล้นออกมา
ข้ามิสามารถนับได้แม้เพียงกึ่งหนึ่ง
มาเถอะ มากับข้า
เมื่อจบพิธีแล้ว
เจ้าจะไม่เดียวดายอีกต่อไป
โบสถ์จะรวมดวงใจสองดวงเป็นหนึ่ง
ข้าจะสวดมนต์ให้เมอร์คิวซิโอ เลิกเถิด
วันนี้ร้อนจริง
พวกคาปุเล็ต
ถ้าเราพบมันคงไม่พ้นวิวาท
เพราะอากาศร้อนเช่นนี้
ทำให้เลือดเดือดดีนักแล
เมอร์คิวซิโอ ไปกันเถอะ
เจ้าก็เหมือนสหายทั้งหลาย
ที่เข้าไปในโรงสุรา
วางดาบลงบนโต๊ะ แล้วกล่าวว่า
พระเจ้าส่งข้ามาเป็นหนึ่งเท่านั้น
และเมื่อเหตุการณ์ที่หมายมั่นเสร็จสิ้น
ก็ชักดาบท้าทายทั้งที่หาจำเป็นไม่
ข้าเป็นเช่นนั้นรึ
ไม่ มีสหายที่ควรลี้
ด้วยคนหนึ่งจะฆ่าอีกคนหนึ่ง
เหตุใดเจ้าไม่วิวาทกับชาย
เพื่อเป็นหนึ่งในนคร
เพราะเขาปลุกสุนัขของเจ้า
ที่นอนหลับอยู่ใต้แสงตะวัน
แล้วเจ้ายังสอนข้าเรื่องวิวาทกระนั้นหรือ
เมอร์คิวซิโอ
หัวข้าเดิมพันพวกคาปุเล็ต
ส้นเท้าข้านี่ ข้าหาสนไม่
สุภาพบุรุษ สวัสดี
สวัสดี
ข้าขอเจรจากับหนึ่งคน
เจรจาหนึ่งคำหนึ่งคน
ข้าให้สองคนเอาไว้เจรจาและวิวาท
ข้าเต็มใจเพียงพอแน่นอน
ถ้าท่านให้โอกาส
ท่านก็จงฉวยโอกาสเองไม่ได้หรือ
เมอร์คิวซิโอ ท่านผสมโรงโรมิโอ
ผสมโรง
เห็นเราเป็นนักดนตรีรึ
เห็นเราเป็นนักดนตรี
เจ้าก็จะได้ยินแต่เสียงเพี้ยน
นี่ไงคันซอของข้า
ที่จะทำให้เจ้าเต้นเร่าๆ
ชิชะ ผสมโรง
เราอยู่ในที่ชุมชน สหาย
เราควรเจรจาในที่รโหฐาน
ชำระความเกรี้ยวกราดเคืองใจ
หรือไปซะ
ที่นี่มากตามอง
ตามีไว้ให้มองอยู่แล้ว
ให้มองไป
เมอร์คิวซิโอ
ข้าจะไม่หลีกเพื่อให้ใครยินดีทั้งนั้
สันติเป็นของท่าน
คนที่ข้ารอมาแล้ว
เมอร์คิวซิโอ
ทิบอลท์
โรมิโอ
ข้ามิอาจเอ่ยถึงเจ้าได้ดีกว่าคำนี้
แสนจัญไร
ทิบอลท์ มีสาเหตุที่ข้ารักท่าน
ช่วยให้ข้าอภัย ณ ความโกรธอันควรที่
จัญไรนั้น ข้าหามีไม่
ดังนั้นขอลา
ท่านไม่รู้ใจข้าดอก
ไม่ลบล้างความเจ็บแค้น ที่เจ้ากระทำต่อข้า
หันกลับมาแล้วดวลกัน
ข้าขอค้านด้วยไม่เคยทำร้ายท่าน
แต่รักท่านเกินกว่าท่านจะรู้
จนกว่าจะรู้สาเหตุที่ข้ารัก
นาม คาปุเล็ต
เป็นนามที่ข้ารักเสมอนามตัวเอง
จงพอใจ
อย่า เมอร์คิวซิโอ
ยอมเขาได้อย่างไร เสื่อมเสียเกียรติ
อย่า เมอร์คิวซิโอ
ปล่อยข้า
ทิบอลท์ ไอ้ตัวจับหนู
เจ้าต้องการอันใดจากข้า
พญาแมวงั้นรึ
ข้าขอหนึ่งในเก้าชีวิตของเจ้า
ข้าจะขอเลือดแห่งพญาแมว
เพื่อเจ้าจะได้ชดใช้ข้าภายหลัง
เมื่อชีวิตเจ้าเหลืออีกแปดชีวิต
ขอร้อง เมอร์คิวซิโอ
เจ้าจะชักดาบออกมาหรือไม่
เมื่อข้าเชือดหูเจ้า
เร็วเข้า
ให้ดาบข้าได้ลิ้มชิมหูที่เจ้าหลุด
งั้นก็เข้ามาเลย
อย่า เมอร์คิวซิโอสหาย วางดาบลงเถิด
มาเลย
เบนโวลิโอ วางอาวุธนั่นเสีย
ทุกท่านจงละอาย หยุดความแค้นเถิด
พริ้นซ์สั่งห้ามมิให้มีการวิวาท
ที่ถนนแห่งเวโรน่า
ทิบอลท์
เมอร์คิวซิโอ
ไปให้พ้น
เจ้าขี้ขลาด
เร็วเข้าทิบอลท์ เรารอทั้งวันมิได้
หนูน้อยทิ้งดาบลงแล้ว
ทิบอลท์ไม่นะ
ทุกท่าน พอเถอะ
ไปเร็ว หนีไปเร็ว
ข้าเจ็บ
เจ้าเจ็บหรือ
แค่แมวข่วนๆ
เจ็บกำลังดี
ทนหน่อย เจ้าไม่เจ็บมากไม่ใช่รึ
ไม่เลย ไม่ลึกเท่าไหร่
ไม่กว้างเท่าประตูโบสถ์ด้วยซ้ำ
แต่ข้าจบแล้ว
ถามหาข้าพรุ่งนี้
เจ้าคงได้ข่าวว่าข้าเป็นศพ
บ่าวข้าล่ะ
เจ้าจัญไร ตามหมอให้ข้าที
ตามหมอให้ข้าที
เจ้าเจ็บไหม
เจ้ามาขวางเราด้วยเหตุใด
ข้าเจ็บเพราะเจ้ามาขวาง
ข้ามีเจตนาดี
ช่วยพาข้าไปที่บ้านใครก็ได้
ขอให้ตายตกทั้งสองตระกูลเลย
พวกมันทำให้ข้าตกเป็นเหยื่อของหนอน
ขอให้ตาย
ไปทั้งสองตระกูล
เขาล้อเล่น
เมอร์คิวซิโอ
โรมิโอ โรมิโอ
เมอร์คิวซิโอ ตายแล้ว
ช่างเป็นวันชะตาร้าย
ลางหายนะเริ่มขึ้น
การเริ่มต้นความแค้นที่ไม่มีวันจบสิ้น
เขาได้รับชัยชนะ
แต่เมอร์คิวซิโอสิ้นชีพ
ไปสู่สรวงสวรรค์สู่สุคติชั่วนิรันดร์
ส่วนความแค้นนั้นข้าขอรับไว้เอง
ทิบอลท์
โรมิโอ
ทิบอลท์
โรมิโอ
ทางนี้
ทิบอลท์
โรมิโอ
ทิบอลท์
จงรับเอาความจัญไรนั้น
กลับคืนไปสู่เจ้า
เจ้าทำจัญไรด้วยการ
พรากวิญญาณเมอร์คิวซิโอ
สายใยอันน้อยนิดขาดสะบั้น
แต่ตอนนี้ ไม่ข้าก็มัน
หรือทั้งสอง ต้องม้วยมรณา
ข้าจะส่งแกไปอยู่กับสหาย
ดาบ โรมิโอ
เจ้าเด็กน้อย
ไม่มีเพื่อนเจ้าคอยผสมโรง
จงไปอยู่กับเขา
เราจะได้เห็นกัน
โรมิโอ โรมิโอ
ดาบ
ดาบแห่งคาปุเล็ต
เอาดาบให้ข้า
ดาบโรมิโอ ดาบ
ทิบอลท์
โรมิโอ รีบหนีไปเถอะ
เหล่าประชาจะมากัน
อย่ามัวยืนงง
พรินซ์จะพิพากษาเจ้าตายตามกัน
โรมิโอ
ข้าช่างโง่เขลาเหลือเกิน
โรมิโอ รีบหนีไปเถอะ
มอนตาคิวตายแน่
ทิบอลท์
ทิบอลท์ ทิบอลท์
เพื่อที่แสนดี
ทิบอลท์ที่แสนดี ชายหนุ่มที่ซื่อสัตย์
ข้าไม่คิดจะอยู่ได้เห็นวันเจ้าสิ้น
พระเจ้า
มือโรมิโอเปื้อนเลือดทิบอลท์หรือ
ใช่แล้ว ๆ วันอันโหดร้าย
แม่นม
อสรพิษซ่อนอยู่ใต้หน้างามนัก
หนังสือเล่มใดมิอาจสอนให้รู้แจ้ง
ถึงคนหน้าเนื้อใจเสือ
ไม่มีศรัทธา ความไว้ใจ
ความสัตย์ซื่อในชาย
ล้วนกลิ้งกลอก ตลบตะแลง
ล้วนลดเลี้ยว หลอกลวง
โรมิโอช่างน่าละอาย
เจ็บปวดเพราะคำกล่าว ข้าปรารถนา
ให้เขามิได้เกิดมาเช่นนี้
แม้น่าละอายแต่เนื้อแท้แสนประเสริฐ
ท่านยังพูดดีถึงคนที่ฆ่าญาติท่านหรือ
ข้าควรกล่าวโทษสามีข้าเองหรือ
พระเจ้า
ข้าควรกล่าวนามท่านหรือ
เมื่อข้าเป็นภรรยาก็ได้เพียงสามชั่วโมง
แต่เหตุร้ายบังเกิด ควรทำฉันใด
คาปุเล็ต พรินซ์เรียกหา
พูด เบนโวลิโอ พูดซิ
พูดไป
พรินซ์ ท่านต้องทรงธรรม
เอาเลือดพวกมอนตาคิวเช็ดเลือดพวกข้า
เบนโวลิโอ ใครก่อการฉกรรจ์
ทิบอลท์ เขาตายแล้ว
ไม่
โรมิโอได้พูดดี ขอให้ตรึกตรอง
เขายอมถูกทำร้าย
เพื่อขอให้เลิกแล้วต่อกัน
ถูกแล้วพรินซ์
อย่างไรเขาก็ผิดอยู่ดี
ข้าขอความเป็นธรรม
พรินซ์ผู้ทรงเกียรติ
โรมิโอฆ่าทิบอลท์ โรมิโอสมควรตาย
โรมิโอฆ่าเขา
เขาฆ่าเมอร์คิวซิโอ
ใครควรชดใช้ค่าชีวิตนั้น
มิใช่โรมิโอ พรินซ์
เขาเป็นสหายเมอร์คิวซิโอ
เขามีความผิดก็เพียงแย่งกฏหมายลงอาญา
ด้วยชีวิตทิบอลท์
และด้วยความผิดนั้น
ข้าขอเนรเทศเขาไปจากเมือง
ให้โรมิโอไปในบัดดล
หากใครพบเขา
เมื่อนั้นเขาจักตาย
เนรเทศหรือ
จงเมตตาข้าด้วยความตาย
อย่ากล่าวคำเนรเทศเลย
มาแล้ว
เสียงเคาะประตู จงซ่อนตัวก่อน
นั่นใคร
ใยจึงเคาะเสียงดัง
เจ้ามีเหตุใด
เจ้าต้องการอะไร
ขอข้าเข้าไปก่อน
แล้วจะแจ้งธุระข้า
ข้ามาจากคุณหนูจูเลียต
งั้นเชิญเลย
บอกข้าเถิดหลวงพ่อ
สาามีคุณหนูอยู่ที่ไหน โรมิโออยู่ที่ไหน
นั่นนอนอยู่บนพื้น
จมน้ำตาตัวเอง
ถ้าพ้นจากเวโรนาข้าก็ไม่มีชีวิต
ชีวิตนางล่ะ
นางคร่ำครวญ หวนไห้
ร้องไห้และคร่ำครวญ
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นและเป็นบุรุษกล้า
เพื่อคุณหนูจูเลียต
จงลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
เหตุใดเจ้าจึงเศร้าล้ำลึกเช่นนี้
แม่นม
ท่านคะ ความตายคือจุดจบ
พูดถึงจูเลียต
นางเป็นอย่างไร
นางไม่คิดว่าข้าเป็นฆาตกรหรือ
นางอยู่ไหน นางกล่าวอย่างไร
ยอดหญิงของข้า
พูดถึงรักของเราว่าอย่างไร
นางไม่กล่าวอันใด เอาแต่ร้องไห้โศกา
เรียกชื่อทิบอลท์ และร้องไห้พร่ำชื่อโรมิโอ
ราวนามนั้นฆาตกรรมนาง
บอกข้าหน่อยหลวงพ่อ
ส่วนใดในร่างกายข้า
ทำให้กระทำการไปเช่นนั้น
ด้วยนามข้านี้ ข้ายังรังเกียจแม้นามของตัวเอง
สงบใจไว้ก่อน
สวรรค์ ช่างเถอะ
ข้าแปลกใจนัก
เจ้าเป็นชายรึ
ใยจึงคร่ำครวญเช่นนี้
น้ำตาคืออิสตรี
การกระทำของเจ้า คือปีศาจแห่งโกรธาครอบงำ
เจ้าฆ่าทิบอลท์
เจ้าฆ่าตัวเอง และฆ่าภรรยาตัวเอง
และในชีวิตเจ้า
จะอยู่ด้วยการแช่งและเกลียดตัวเองหรือ
เจ้าต้องเป็นลูกผู้ชาย
จูเลียตของเจ้ายังอยู่
ถ้าเจ้ามีความสุข
ทิบอลท์อาจฆ่าเจ้า
แต่เจ้าฆ่าทิบอลท์
เจ้าจงมีความสุข
กฏแห่งความตายกลายเป็นโทษแสนเบา
เป็นเพียงเนรเทศ
เจ้ายังมีความสุข
เจ้ายังมีภาระแสนประเสริฐ
ไปหานางเสีย แล้วประโลมนาง
แต่อย่าอยู่จนกระทั่งตะวันขึ้น
เจ้าจะไม่ทันไปยังแมนทัว
ที่ซึ่งเจ้าจะอยู่จนกว่าเราจะหาเวลา
ประกาศแต่งงานกับเหล่าสหาย
ขออภัยโทษและได้กลับบ้านด้วยหรรษา
มากกว่าเดิมสองแสนเท่า
มากกว่าตอนจากไปอย่างอกตรม
ไปก่อนเถิดแม่นม
นำข่าวไปบอกคุณหนู
และให้นางเข้านอนก่อนใคร
พวกเขากำลังเศร้าโศก
คงไม่ทันเห็นโรมิโอ
จะไปแล้วหรือ
ยังไม่รุ่งอรุณเลย
เสียงนกไนติงเกลหาใช่ลาร์คไม่
เสียงมันขับขานเสียดแทง
ในยามราตรีเหนือคบไม้
เชื่อข้ายอดรัก
นั่นนกไนติงเกล
นั่นเสียงนกลาร์ค
ขับขานยามเช้า
ไม่ใช่ไนติงเกล
เปลวเทียนราตรีโรยแสงแล้ว
ยามทิวาสกุณาบินผ่าน เหนือยอดเขาในเมืองหมอก
ข้าต้องจำลาเพื่อรอด
หรืออยู่เพื่อตาย
แสงนั้นมิใช่แสงทิวาดอก
ข้ารู้
ดังนั้นอยู่ก่อนเถิด
ยังมิต้องจรลี
ข้ายอมให้เขาจับ
ยอมให้เขาผลาญชีวี
ข้ายินดีถ้าเจ้าหมายใจ
สีเทานั้นมิใช่ดวงตายามอรุณ
มิใช่นกลาร์คที่ร้องเพลงยามทิวา
สวรรค์ร่ำไรอยู่เบื้องบนของเรา
ข้าปรารถนาที่จะอยู่ยิ่งนัก
มาเถอะพญามัจจุราช จูเลียตยินดีต้อนรับ
เช้าแล้ว
ท่านจงไปได้แล้ว
โรมิโอ เช้าแล้ว
นั่นนกลาร์คที่ส่งเสียงโหวกเหวก
เสียงดนตรีแสนเพี้ยนนัก หาเสนาะหูไม่
ใครว่านกลาร์คร้องเพลงหวาน
ข้าว่าไม่จริง เพราะเสียงมันจะพรากเรา
จงรีบไปเถิด
แสงทองเริ่มจับขอบฟ้าทุกที
แสงตะวันยิ่งจ้า
หัวใจเรายิ่งหม่นหมอง
คุณหนู
ท่านแม่กำลังจะมาที่ห้องคุณหนู
แม่นม
ท่านแม่กำลังจะมาที่ห้องคุณหนู
รุ่งอรุณแล้ว เตรียมตัวเจ้าค่ะ
ท่านต้องไปแล้ว
สามีข้า
ข้าอยากได้ยินท่านทุกวันทุกยาม
เราจะจากกันแสนนาน
ข้านับแล้วเป็นแรมปี
ไปเถิดก่อนข้าจะรั้งท่าน โรมิโอ
ข้าจะทำทุกวิถีทาง
เพื่อส่งความรักถึงดวงใจ
เราจะได้พบกันอีกหรือไม่
แน่นอนยอดรัก
เคราะห์กรรมนี้จะสิ้นลงไป
ตราบเมื่อนั้นฟ้าของเราจะใส
ลาก่อน
จูบเดียวแล้วข้าจะลา
พระเจ้า
เราจะได้แก้แค้นอย่างสาสมใจ
ไม่ต้องกลัวใดๆ
อย่าได้คร่ำครวญเลย
แม่ส่งคนไปแมนทัว
ที่เจ้าจัญไรนั้นถูกเนรเทศไป
มันจักได้บทเรียนอย่างสาสมเท่าเทียมกัน
และได้ตามตกไปอยู่กับทิบอลท์
แต่ตอนนี้แม่จะบอกข่าวหรรษาแก่เจ้า
บิดาเจ้าเป็นชายรอบคอบ
เขาจะทำให้เจ้ามีความสุขล้น
ด้วยการกำหนดวันแห่งมงคล
วันมงคลใดในคราทุกข์เช่นนี้
งานวิวาห์ วันพฤหัสยามเช้า
เจ้าชายหนุ่มแน่นและแสนสง่าเคาท์ปารีส
ที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์
จะทำให้ลูกเป็นเจ้าสาวที่หรรษายิ่ง
ช่างเถอะทั้งโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ และทั้งปีเตอร์ด้วย
เขาไม่มีวันทำให้ลูกเป็นเจ้าสาวที่มีสุขได้
ตกลงกันตามนั้น
ปารีส ลูกชาย
ภรรยาข้า เจ้าบอกความบุตรีเรารึยัง
บอกค่ะ แต่นางไม่ยินดียินร้าย
ให้นางแต่งกับซากศพไปเถิด
พาข้าไปด้วย
พาข้าไปด้วย ภรรยา
นางปฏิเสธเรางั้นหรือ
นางไม่ขอบคุณเราหรือ
นางไม่ภูมิใจหรือ
ไม่เห็นหรือว่าโชคดีทั้งที่ตัวไร้ค่าปานนี้
ที่เราช่วยหาสามีที่แสนประเสริญให้
เจ้าเด็กโง่ ข้าจะจัดการเอง
เจ้ามันอกตัญญนัก
อย่าได้ดื้อดึง อย่าได้คิดแข็งขืนกับข้า
อะไรกัน เป็นบ้าไปแล้วหรือ
นังคนหัวดื้อร้ายกาจแสนชั่วช้า
ข้าขอสั่ง วันพฤหัสจงไปโบสถ์แต่โดยดี
มิเช่นนั้นไม่ต้องมามองหน้าข้า
ท่านพ่อข้าขอร้องล่ะ
ไม่ต้องพูด ไม่ต้องตอบ
ไม่ต้องต่อความกับข้า
ท่านต่างหากที่ไร้สติ บริภาษนางเช่นนั้น
เจ้าจะทำเป็นฉลาดหรือ
เก็บลิ้นเจ้าไว้เถอะ
ยุ่งแต่การนินทาของเจ้าเถอะ ไปซะ
ข้ามิได้ยุยงใดๆ
พูดบ้างมิได้หรือไร
เจ้าช่างพูดจาเขลา
จงกลับไปนินทาเหลวไหลตามประสาเจ้าเถอะ
เราไม่ต้องการเจ้าที่นี่
ท่านใจร้อนเกินไป
บุตรีทำให้ข้าบ้า
วันพฤหัสนี้
จงทำตามที่ข้าสั่ง มิเช่นนั้น
เจ้าเป็นลูกข้า ข้ามอบเจ้าให้กับสหาย
ถ้าเจ้าไม่ยอม
ข้าจะปล่อยเจ้าไปขอทานให้ตายอยู่กลางถนน
ไม่
ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟัง ข้าไม่รับเจ้าต่อไป
เพราะบุตรีข้าทำแต่สิ่งประเสริฐเท่านั้น
ท่านพ่อ
ฟังแล้วคิดให้ดี ข้ามิได้พูดเป็นเรื่องเล่น
มารดาผู้ใจดี อย่าขับลูกจากอก
รอการแต่งงานไว้สักหนึ่งเดือนหนึ่งสัปดาห์
อย่ามาพูดข้าจะไม่กล่าวอะไร
ทำตามประสงค์เจ้าเถอะ ข้าไม่รับรู้
พระเจ้า
แม่นม
ข้าจะป้องกันได้ฉันใด
โปรดบอกเถิด
ไม่มีถ้อยคำรื่นรมย์เลยหรือ
ปลอบใจข้าหน่อย
ฟังนะ แท้จริงแล้ว
โรมิโอถูกเนรเทศ
ไปอยู่ที่แสนกันดาร
เขาไม่กล้ากลับมาเพื่อแย่งชิงท่าน
ถ้าเขามาก็ต้องลอบหลบซ่อน
ดังนั้นเมื่อเหตุการณ์ดำเนินไปเช่นนี้
ดีที่สุดถ้าจะแต่งงานกับท่านเคาท์
จริง
เขาเป็นชายหนุ่มที่น่ารัก
เขาเพียบพร้อมยิ่งกว่าโรมิโอ
นกอินทรี คุณหนู เมื่อมิใช่สีเขียว
มันเร็ว สายตาคมเช่นดังปารีส
จงยินดีรับสามีคนที่สองเถิด
เพราะดีเลิศกว่าคนแรก
หรือถึงไม่ดี ที่หนึ่งก็ตายแล้ว
หรือไม่ดีอย่างที่เคยเป็น
คุณหนูไม่มีเขาแล้ว
เจ้าพูดจากใจหรือ
จากวิญญาณด้วย
ทั้งสองทางเลย
เอเมน
อะไร
แม่นมได้ปลอบจิตข้ามากหนักหนา
ไปเถอะ บอกท่านแม่ว่าข้าขอลา
ข้าทำให้ท่านพ่อโกรธ
ข้าจะไปที่โบสถ์
เพื่อปลงบาปและรับอภัย
คุณหนูคิดถูกแล้ว
ไปเถอะ
เจ้าบอกว่ายังไม่รู้ใจนางเลย
แต่เจ้าจะแต่งงานในเร็ววัน
นางเฝ้าแต่โศกอาลัยถึงทิบอลท์
ข้าจึงมิมีเวลาพูดเรื่องรัก
เพราะนางเอาแต่ร่ำไห้ตลอดเวลา
พบกันพอดี ภรรยาที่รัก
อาจจะหรือไม่ ข้ายังไม่ได้แต่งงาน
เจ้าจะมาปลงบาปกับคุณพ่อหรือ
ท่านว่างอยู่หรือเปล่า หลวงพ่อ
หรือข้าควรจะกลับมาใหม่
พ่อว่างอยู่ พร้อมรับใช้ลูกตอนนี้
ท่านเคานท์ เราต้องทำพิธีตามลำพัง
ข้าไม่กวนยามมีกิจวัตร
จูเลียต วันพฤหัสข้าจะปลุกเจ้าแต่เช้า
ขอลาถึงวันนั้น
ด้วยจูบสุนทรีย์
ปิดประตูเถิด แล้วจงมาร่ำไห้กับลูก
ลูกไม่มีหวังแล้ว
ไม่มีใครช่วยได้ ไม่มีใคร
จูเลียต ข้ารู้ความทุกข์โศกเจ้า
อย่าบอกนะว่าท่านได้ยินเรื่องนี้แล้ว
บอกข้าทีว่าควรทำเช่นใด
ถ้าหวงพ่อไม่ช่วยลูกต้องม้วยมรณ์
ประเดี๋ยว
พ่อว่ายังมีหวัง
ความสิ้นหวังนั้นเราจักป้องกัน
แต่เราอาจจะต้องทำในสิ่ง
ที่ร้ายกาจน่าหวาดหวั่น
สิ่งใดก็ได้ ยกเว้นแต่งงานกับปารีส
ให้ข้าไปรบสงครามที่ใดก็ได้
หรือให้ข้าขุดหลุมฝังศพแห่งใหม่
แล้วซ่อนตัวอยู่ใต้นั้นกับคนตาย
รอก่อน
จงกลับบ้าน
สบายใจเถิด
และยินดีแต่งงานกับปารีส
พรุ่งนี้คือวันพุธ
คืนพรุ่งนี้ เจ้าจะได้อยู่ลำพัง
อย่าให้แม่นมอยู่กับเจ้าในเคหา
จงนำขวดนี้ไป และเมื่ออยู่บนเตียง
จงดื่มน้ำยากลั่นนี้ ในทันใด
น้ำยานี้จะไหลไปในกายา
ทำให้เจ้าเหน็บหนาวและง่วงงัน
ขาดชีพเจ้า เจ้าบ่าวขึ้นมาปลุก
แต่เจ้าหลับใหล
กายาชืด ไร้ลมหายใจ ราวกับวายชนม์
เจ้าในสภาพกึ่งตายที่ทุกคนคิด
จะคงสภาพนั้นไป 24 ชั่วโมง
แล้วตื่นพลันเหมือนเพียงนอนหลับฝันดี
ระหว่างนั้นก่อนที่ลูกจะตื่น
พ่อจะเขียนสารให้โรมิโอรู้เรื่อง
เขาจะมาโดยพลัน
เขากับพ่อจะรอลูกตื่น
และคืนนั้นโรมิโอจะพาลูก ไปอยู่ด้วยกันที่แมนทัว
เอาให้ข้า ให้ข้า
ช่วยบอกข้าทีอย่ากลัว
รับเอาไป
รีบไปเถอะ
จงเข้มแข็งและเชื่อว่าต้องเรียบร้อย
ว่าไงลูกหัวแข็ง
หายหัวไปไหนมา
ข้าไปที่ปลดปล่อยข้า
และล้างบาปที่ข้ากระทำ
อภัยให้ข้า ต่อจากนี้ไป
ข้าจะเชื่อฟังท่านพ่อ
ข้ายินดียิ่งนัก
ดีแล้วลูก ลุกขึ้นเถิด
เจ้าทำถูกแล้ว
รักเอ๋ย จงช่วยให้ข้าเข้มแข็งด้วยเถิด
จงนำสารนี้ไปให้โรมิโอ
ที่แมนทัว
พระเจ้า
นางตายแล้ว จูเลียตตายแล้ว
คุณหนูจูเลียต นางตายแล้ว
จูเลียต
ลูกของข้า นางอยู่ไหน
วันแห่งความโทมนัส
ความตายห้อมล้อมนางราวกับเมฆหมอกบาง
ล้อมดอกไม้ที่งดงามที่สุดในทุ่งหญ้า
นายท่าน
บัลธาซาร์
จูเลียตของข้าเป็นอย่างไร
ถ้านางเป็นสุขจะมิมีสิ่งใดโศก
เมียข้าเป็นอย่างไร
นางตายแล้ว นายท่าน
นางตายแล้ว
เขาเก็บนางไว้ที่อนุสาวรีย์คาปุเล็ต
ข้าเห็นนางนอนตายอยู่ในสุสานของตระกูล
ข้าไม่เชื่อถือดาราอีกแล้ว
จงอยู่
อย่างรุ่งเรือง
ลาก่อน สหายรัก
จูเลียต
ยอดรัก
เมียข้า
มัจจุราชที่ปลิดลมปราณของเจ้า
มิอาจประหารความงามของเจ้าได้
เจ้ามิได้ปราชัย
ความโสภายังปรากฏด้วยเลือดฝาดบนริมฝีปาก
และบนแก้ม
ธงแห่งความตายยังมิได้ปักลง
ทิบอลท์
เจ้าก็นอนอยู่ที่นี่เพราะความแค้น
ข้าควรชดใช้ให้เจ้าได้อย่างไร
ที่มือข้าพรากเจ้าไปจากวัยที่เจ้าอยู่
ที่ข้าประหาร ด้วยเจ้าเป็นศัตรูหรือ
อภัยให้ข้า น้องชาย
จูเลียตยอดรัก
ใยเจ้าจึงยังโสภายิ่งนัก
หรือว่ามัจจุราชยังเสน่หาในตัวเจ้า
จึงทรงปราณีต่อโฉมตรู
หวังถนอมเจ้าเป็นคู่เชย
ด้วยเกรงเช่นนั้น ข้าจะนอนแนบกายเจ้าไว้
มิให้ใครรุกราน ข้าจะไม่หลีกหนีไปไหน
ที่นี่ ข้าจะอยู่กับเจ้า
กับหนอนที่ชอนไชกายาเจ้า
ตา แลครั้งสุดท้าย
แขน สวมกอดยอดพธู
ปาก ปิดประตูลมหายใจ
ข้าจะผนึกไว้ด้วยลมจุมพิต
ความตายไม่อาจพรากเราจากกัน
แด่ยอดรักของข้า
และด้วยจูบนี้
ข้าขอลาตาย
ใครอยู่นั่น
สหายและคนที่รู้จักท่าน
บัลธาซาร์ เจ้าอยู่นานแค่ไหนแล้ว
ครึ่งชั่วโมงขอรับ
ไปสุสานกับข้า
ข้าไม่กล้าขอรับ
นายของข้ายังไม่รู้ว่าข้าออกมา
งั้นอยู่นี่ ข้าจะไปลำพัง
ข้าไม่กลัวสิ่งใด
กลัวเพียงโชคชะตาจะโหดร้ายนัก
โรมิโอ
บาปใดหนอ
ก่อให้เกิดความเศร้าสุดแสน
หลวงพ่อที่แสนดี สามีข้าอยู่ไหน
ข้าจำได้ว่าข้าอยู่ที่ไหน
ข้าอยู่ไหน
โรมิโอของข้าอยู่ที่ไหน
มีเสียงคนมา
โรมิโอของข้าอยู่ที่ไหน
ลูกเอ๋ย ตื่นจากรังแห่งความตายและโรคร้าย
และการหลับนอนเถิด
อำนาจที่ยิ่งใหญ่นั้นเรามิอาจฝืนชะตาได้
มาเถอะ ยามกำลังมาแล้ว
โรมิโอของข้าอยู่ที่ไหน
ไปเถอะ จูเลียต
ไม่
ข้ามิกล้าอยู่ต่อ
ไม่
ข้ามิกล้าอยู่ต่อแล้ว
จูเลียต
ข้ามิกล้าอยู่ต่อ
ข้ามิกล้าอยู่ต่อแล้ว
นี่สิ่งใด
ยาพิษจะส่งข้าไปยังดินแดนไร้เวลา
คนใจดำ
ดื่มไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
ให้ข้าได้ตามท่านไปเลย
ข้าจะจุมพิตท่าน
อาจมียาพิษเหลือฤทธิ์แรง
ให้ข้าได้ตายตามยอดขวัญ
ริมฝีปากยังอุ่น
ไม่
นำไป เจ้าหนูทางใด
ลองไปดูลานหลังโบสถ์ซิ
เสียงหรือ
ไม่
ข้าจะตามท่านไป กริช น่ายินดี
นี่คือกริชของท่าน
จงรับข้าไปอยู่ด้วยเถิด
ไหนล่ะศัตรูของเจ้า
คาปุเล็ต
มอนตาคิว
ดูเถิดเกิดสิ่งใดบ้างจากความเกลียดชัง
สวรรค์ทรงพร่าความสุขของเจ้าด้วยความรัก
และข้าผู้เมินเฉยต่อการวิวาทนั้นเช่นกัน
ก็สูญเสีย ญาติที่รักไปด้วย
ทุกคนถูกลงทัณฑ์
ทิวานี้นำมาซึ่งสันติที่มืดมน
สุริยามิยอมฉายแสงส่อง
ด้วยมิมีเรื่องใดที่โศกศัลย์เท่า
เรื่องราวแห่งจูเลียตและโรมิโอ
Thai OCR Subtitle from 1080ip.com
OCR by OHOHEH